Jak zainstalować Muse Code na macOS, Linuksie i Windowsie (WSL2)

„Pobieranie” to jedna komenda

Kto szuka, skąd pobrać Muse Code, spodziewa się pliku .dmg, .exe albo strony w sklepie z aplikacjami. Nic takiego nie istnieje. Muse Code to program wiersza poleceń, a oficjalny sposób na jego zdobycie to skrypt instalacyjny Mety:

curl -fsSL https://dev.meta.ai/install.sh | bash

Skrypt umieszcza binarkę muse na twoim PATH; muse --version potwierdza, że się udało. Jeśli wolisz nie przepuszczać zdalnego skryptu prosto do powłoki, najpierw go pobierz poleceniem curl -fsSL https://dev.meta.ai/install.sh -o install.sh, przeczytaj, a dopiero potem uruchom. Na każdej wspieranej platformie to cała historia z pobieraniem — zmienia się tylko miejsce, w którym tę komendę uruchamiasz.

macOS i Linux

Na Macu albo maszynie z Linuksem otwórz terminal i uruchom powyższą komendę. Przed pierwszą sesją warto wiedzieć dwie rzeczy:

Jeśli po instalacji muse nie zostanie znaleziony, otwórz nowe okno terminala, żeby powłoka ponownie wczytała PATH.
Przy pierwszym uruchomieniu się logujesz. Uruchomienie muse w katalogu projektu otwiera przeglądarkę, żebyś uwierzytelnił się na dev.meta.ai kontem deweloperskim Meta. Poświadczenia są cache’owane, więc nie będziesz tego powtarzać co sesję. Na serwerach, runnerach CI i innych maszynach bez interfejsu pomiń przeglądarkę: utwórz klucz w panelu Model API i wyeksportuj go jako MODEL_API_KEY.

Potem wejdź przez cd do repozytorium gita i uruchom muse. Nasz przewodnik na start podsuwa dobre pierwsze zadanie.

Windows: zainstaluj go wewnątrz WSL2

Natywnej wersji na Windowsa nie ma. Instalator Mety celuje w macOS i Linuksa, a deweloperzy, którzy próbują uruchomić go z PowerShella, piszą, że po prostu odmawia działania. Działająca droga to Podsystem Windows dla systemu Linux, który daje ci prawdziwe środowisko linuksowe na Windowsie 10 lub 11:

Otwórz PowerShell jako administrator i uruchom wsl --install. To instaluje WSL2, domyślnie z Ubuntu. Uruchom komputer ponownie, gdy system o to poprosi.
Uruchom Ubuntu z menu Start i utwórz swojego użytkownika Linuksa.
Upewnij się, że podstawy są na miejscu: sudo apt update && sudo apt install -y curl git.
Uruchom instalator Muse Code w terminalu Ubuntu — tę samą linię curl … | bash co wyżej.
Trzymaj repozytoria w systemie plików Linuksa, na przykład w ~/code, a nie pod /mnt/c. Muse Code czyta i zapisuje mnóstwo plików, a dostęp przez granicę Windows–Linux jest dużo wolniejszy.

Jeśli logowanie w przeglądarce nie pojawia się z wnętrza WSL, użyj zamiast tego klucza API: utwórz go w panelu Model API i ustaw MODEL_API_KEY w profilu swojej linuksowej powłoki.

VS Code, JetBrains i pytanie o „aplikację desktopową”

Meta nie wydaje dla Muse Code ani aplikacji desktopowej, ani IDE, ani oficjalnego rozszerzenia do edytora. Nie znaczy to, że musisz rezygnować ze swojego edytora:

VS Code: uruchom muse w zintegrowanym terminalu. Na Windowsie zainstaluj rozszerzenie WSL od Microsoftu, otwórz folder projektu w WSL, a zintegrowany terminal stanie się linuksową powłoką, w której Muse Code działa normalnie.
Zed i IDE od JetBrains: projekty społeczności podpinają Muse Code do edytorów obsługujących Agent Client Protocol (ACP). Są nieoficjalne — sprawdź, co i dokąd wysyłają, zanim skierujesz któryś z nich na prywatny kod.

Uważaj na wszystko, co jest reklamowane jako „aplikacja desktopowa Muse Code” albo do pobrania jako „Muse Code dla Windowsa”. Nic z tego nie pochodzi od Mety; powyższy skrypt instalacyjny to jedyna oficjalna dystrybucja.

Jak być na bieżąco

Dokumentacja Mety pokazuje instalator i nic poza nim, więc sprawdzaj w muse --help, jakie komendy obsługuje twoja wersja, i śledź wydania w naszym changelogu. Muse Code wyszedł z bety 31 sierpnia 2026 r., a dwa dni później przeszedł na model Muse Spark 1.3 — aktualna instalacja dostaje jedno i drugie.

Potem wybierz, jak płacisz

Instalacja jest darmowa; korzystanie z Muse Code — nie. Możesz wykupić miesięczny plan — Everyday Usage za 5 USD, High Usage za 15 USD albo Power Usage za 50 USD — albo zrezygnować z planu i płacić za tokeny przez Meta Model API. Strona cennika porównuje obie opcje i zawiera kalkulator kosztów.