Muse Code downloaden en installeren: handleiding voor macOS, Linux en Windows

De “download” is één commando

Wie zoekt naar een Muse Code-download, verwacht een .dmg, een .exe of een pagina in een app store. Die is er niet. Muse Code is een commandlineprogramma, en de officiële manier om het te krijgen is Meta’s installatiescript. Op macOS en Linux:

curl -fsSL https://dev.meta.ai/install.sh | sh

Op Windows, in PowerShell:

irm https://dev.meta.ai/install.ps1 | iex

Beide scripts zetten een muse-binary op je PATH; met muse --version check je of het gelukt is. Pipe je liever geen remote script rechtstreeks in je shell, download het dan eerst (bijvoorbeeld met curl -fsSL https://dev.meta.ai/install.sh -o install.sh), lees het door en draai het daarna. Meer is er op geen enkel ondersteund platform over downloaden te zeggen — wat verschilt, is alleen waar je het draait.

macOS en Linux

Op een Mac of een Linux-machine open je een terminal en draai je het curl-commando hierboven. Twee dingen zijn goed om te weten vóór je eerste sessie:

Wordt muse na de installatie niet gevonden, open dan een nieuw terminalvenster zodat je shell het PATH opnieuw inleest.
Bij de eerste keer log je in. Als je muse in een projectmap draait, opent je browser om je te authenticeren op dev.meta.ai met een Meta-developeraccount. Je credentials worden gecachet, dus je hoeft dit niet elke sessie opnieuw te doen. Op servers, CI-runners en andere headless machines sla je de browser over: maak een key aan in het Model API-dashboard en exporteer die als META_API_KEY, of sla hem eenmalig op met muse auth set.

Daarna cd je naar een git-repository en draai je muse. Onze handleiding om aan de slag te gaan stelt een goede eerste taak voor.

Windows: de native PowerShell-installer

Toen deze handleiding voor het eerst verscheen, was er geen native Windows-build en was WSL2 de enige route. Dat is veranderd: Meta’s documentatie vermeldt nu een native installer voor Windows. Wanneer die precies verscheen, heeft Meta niet bekendgemaakt (een handleiding van derden beschreef hem al op 22 september 2026), maar het is vandaag de officiële route.

Open PowerShell en voer uit:

irm https://dev.meta.ai/install.ps1 | iex

Open daarna een nieuw PowerShell-venster, check muse --version en draai muse in een git-repository. Helemaal gelijk aan de andere platforms is Muse Code op Windows niet — Meta noemt deze verschillen:

PowerShell in plaats van Bash. De agent voert zijn commando’s uit in PowerShell, dus scripts en one-liners die hij voor je project schrijft, zijn PowerShell en geen Bash.
Een UAC-prompt bij de eerste sandbox-initialisatie. De eerste keer dat de sandbox opstart, kan Windows om toestemming vragen. Dat hoort zo.
Geen spraakinvoer. Voice is op Windows niet beschikbaar.
Geen berichten tussen sessies. Sessies kunnen op Windows geen berichten naar elkaar sturen; die functie is er alleen op macOS en Linux.

Alternatief op Windows: wanneer WSL2 de betere keus is

WSL2 werkt nog steeds — het is Linux, dus Muse Code gedraagt zich precies zoals op een Linux-machine. Kies ervoor als de tooling van je project uitgaat van Bash, als de scripts van je team voor Linux geschreven zijn, of als je berichten tussen sessies wilt gebruiken. Het Windows-subsysteem voor Linux geeft je een echte Linux-omgeving op Windows 10 of 11:

Open PowerShell als administrator en voer wsl --install uit. Dat installeert WSL2, standaard met Ubuntu. Start opnieuw op als daarom gevraagd wordt.
Start Ubuntu vanuit het Startmenu en maak je Linux-gebruiker aan.
Zorg dat de basis aanwezig is: sudo apt update && sudo apt install -y curl git.
Draai de installer voor macOS/Linux in de Ubuntu-terminal — dezelfde curl … | sh-regel als hierboven, niet de PowerShell-variant.
Bewaar je repositories in het Linux-bestandssysteem, bijvoorbeeld in ~/code, en niet onder /mnt/c. Muse Code leest en schrijft veel bestanden, en toegang over de grens tussen Windows en Linux heen is een stuk trager.

Verschijnt de browserlogin niet vanuit WSL, gebruik dan een API-key: maak er een aan in het Model API-dashboard en zet META_API_KEY in het profiel van je Linux-shell, of sla hem op met muse auth set.

VS Code, JetBrains en de vraag naar een “desktop-app”

Meta levert voor Muse Code nog altijd geen desktop-app, geen IDE en geen officiële editorextensie. Dat betekent niet dat je je editor moet opgeven:

VS Code: draai muse in de geïntegreerde terminal. Met de native installer werkt dat op Windows direct in een PowerShell-terminal. Alleen als je voor WSL2 hebt gekozen, heb je Microsofts WSL-extensie nodig: open je projectmap in WSL, en de geïntegreerde terminal wordt een Linux-shell waarin Muse Code gewoon werkt.
Zed en JetBrains-IDE’s: communityprojecten koppelen Muse Code aan editors die het Agent Client Protocol (ACP) spreken. Ze zijn niet officieel — controleer wat ze waarheen sturen voordat je er een op privécode loslaat.

Wees op je hoede voor alles wat wordt aangeprezen als “Muse Code desktop-app” of als losse download van “Muse Code voor Windows”. Niets daarvan is door Meta uitgebracht; de twee installatiescripts hierboven zijn de enige officiële distributie. (Microsoft maakte op 7 oktober bekend dat Meta’s consumentenagent Muse als native app naar Windows komt — dat is Muse, niet Muse Code.)

Muse Code updaten

Meestal hoef je hier niets voor te doen: Muse Code werkt zichzelf bij. De installer zet een kleine launcher neer die het echte binary actueel houdt, en sinds CLI 1.4.11 gaat een sessie die openstond tijdens een automatische update daarna gewoon verder, inclusief de geschiedenis. Wil je weten welke versie je hebt, draai dan muse --version en vergelijk dat met onze changelog — de release notes van 1.4 behandelen de huidige reeks. Wil je nu meteen de nieuwste build, draai dan hetzelfde installatiecommando nog een keer; dat vervangt wat er al staat.

Een package manager die je bij moet houden is er ook niet. Meta publiceert geen Homebrew-formule, npm-package of winget-package voor de CLI — het package @muse-code/sdk op npm is de SDK om je eigen agents mee te bouwen, niet Muse Code zelf.

Veelvoorkomende installatieproblemen oplossen

muse: command not found na de installatie. Open een nieuwe terminal, zodat je shell het PATH opnieuw inleest. Op macOS en Linux voegt de installer ~/.local/bin toe aan je shellprofiel; gebruik je een ongebruikelijke shell, zet die map dan zelf in je PATH.
Op Linux mislukt elk shellcommando. De Linux-sandbox leunt op een meegeleverde bubblewrap-helper. Zonder werkende helper — ook op musl-gebaseerde distributies zoals Alpine, die hem niet meeleveren — weigert Muse Code shellcommando’s uit te voeren in plaats van ze zonder sandbox te draaien. Gebruik een glibc-distributie of -container.
Een toestemmingsvraag op Windows bij de eerste start. De Windows-sandbox kan de eerste keer dat hij wordt geïnitialiseerd om beheerderstoestemming (UAC) vragen. Daarna hoef je Muse Code niet als administrator te draaien.
Bedrijfsproxy’s en dichtgetimmerde netwerken. Download het script eerst met -o install.sh, zodat je kunt zien met welke hosts het verbinding maakt, en vraag je netwerkteam die toe te staan.

Muse Code verwijderen

Meta documenteert geen uninstall-commando, dus verwijderen gaat met de hand. Op macOS en Linux zet de installer een muse-launcher en geversioneerde muse-bin-*-bestanden in ~/.local/bin; verwijder die, en gooi ook ~/.config/muse/ weg als je je instellingen kwijt wilt. Op Windows laat Get-Command muse in PowerShell zien waar het binary staat; dat verwijder je vervolgens. Twee dingen doet verwijderen niet: het zegt geen abonnement op — dat doe je onder Subscriptions in Meta’s Accounts Center — en het wist geen projectbestanden die Muse Code in je repositories heeft gezet, zoals AGENTS.md, .agents/ en .muse/.

Kies daarna hoe je betaalt

Installeren is gratis; Muse Code gebruiken niet. Je kunt een maandabonnement nemen — Everyday Usage voor $5, High Usage voor $15, Power Usage voor $50 of Maximum Usage voor $200 — of het abonnement overslaan en per token betalen via de Meta Model API. De prijzenpagina vergelijkt beide en bevat een kostencalculator.