Klucz API Muse Code: jak go utworzyć, użyć w CI i ile kosztuje

Jeden klucz, dwa zastosowania

Klucz Meta Model API pełni dwie funkcje. Po pierwsze, pozwala zalogować się do Muse Code, terminalowego agenta programistycznego Mety, bez logowania w przeglądarce — to standardowe rozwiązanie w CI, na serwerach i w skryptach. Po drugie, umożliwia bezpośrednie wywoływanie Meta Model API, czyli tych samych modeli, na których działa Muse Code, z własnego kodu albo z innych agentów programistycznych.

W obu przypadkach klucz jest odczytywany z innej zmiennej środowiskowej i właśnie na tym ludzie najczęściej się potykają:

Czego używasz	Zmienna	Uwagi
CLI Muse Code (`muse`, `muse exec`)	`META_API_KEY`	Albo zapisz klucz raz poleceniem `muse auth set`
Model API z własnego kodu, OpenCode lub Codex	`MODEL_API_KEY`	Taką nazwę stosuje Meta w przykładach; SDK nie odczytują jej same, więc przekaż ją jawnie
Claude Code na modelach Mety	`ANTHROPIC_AUTH_TOKEN`	Wpisz tu swój klucz Model API

Jak utworzyć klucz

Zaloguj się do panelu Meta Model API pod adresem dev.meta.ai na swoje konto deweloperskie Meta.
Otwórz kartę API keys i kliknij Create API key.
Nadaj kluczowi nazwę mówiącą, gdzie będzie używany — ci-github-actions jest dużo lepsze niż key1 — i kliknij Create.
Od razu go skopiuj. Meta pokazuje klucz tylko raz.

Klucze zaczynają się od LLM_, po czym następuje numeryczny identyfikator i sekret. Jeśli twoje konto powstało przez rejestrację Business & Enterprise, logowanie w przeglądarce w ogóle nie jest dla ciebie dostępne i klucz API to jedyny sposób na korzystanie z Muse Code — poproś administratora zespołu o jego utworzenie.

Klucz w Muse Code

Na własnym komputerze wystarczy zapisać klucz raz:

muse auth set

Wszędzie indziej, a zwłaszcza w CI, wstrzykuj go z magazynu sekretów jako META_API_KEY:

META_API_KEY="$MUSE_KEY" muse exec --json "fix the failing test in tests/date.test.ts"

Muse Code szuka danych logowania w ustalonej kolejności: najpierw META_API_KEY, potem zapisany klucz, na końcu zapisana sesja przeglądarkowa. Jeśli klucz ze zmiennej środowiskowej przesłania sesję przeglądarkową, której zamierzasz użyć, Muse Code o tym poinformuje. /login ponownie otwiera opcje logowania w trakcie sesji, a muse logout usuwa zapisaną sesję i zapisany klucz — ale już nie META_API_KEY wyeksportowany w powłoce, ten musisz usunąć sam.

W CI warto pamiętać o dwóch rzeczach. muse exec kończy działanie z kodem 0, gdy tura dobiegnie końca, co wcale nie oznacza, że praca została wykonana poprawnie — scalanie uzależniaj od własnych testów. Z kolei na runnerach linuksowych sandbox wymaga bubblewrap i buildu innego niż musl, więc na obrazach opartych na Alpine polecenia powłoki nie zadziałają. Pozostałe flagi muse exec znajdziesz w naszej ściągawce z poleceniami CLI.

Ile kosztuje klucz API w Muse Code

Klucz działa w modelu pay-as-you-go: każdy token jest rozliczany według stawek Model API, niezależnie od planu miesięcznego. Dokumentacja subskrypcji Mety mówi wprost, że użycie przez dodatkowe klucze API jest rozliczane w ten sposób nawet przy aktywnej subskrypcji, więc klucz w CI nie uszczupli limitu twojego planu. Opłaty są pobierane, gdy saldo osiągnie próg płatności, a pozostała kwota — pierwszego dnia każdego miesiąca. Panel Usage pokazuje, na co poszły tokeny, a przycisk Pay now na stronie Billing pozwala rozliczyć się wcześniej.

Dwóch rzeczy klucz nie da: dostępu do Muse Wonder Full, który jest tylko w planach Power i Maximum, ani limitu liczonego w zapytaniach, jaki dają plany.

Ceny poszczególnych modeli

Za 1M tokenów, według cennika Mety z 25 października 2026 r.:

Model	Wejście	Wejście z cache	Wyjście
`muse-wonder-1.0`	4,00 USD	0,20 USD	20,00 USD
`muse-spark-1.3`	1,25 USD	0,15 USD	4,25 USD
`muse-spark-1.3-contributor`	0,10 USD	0,002 USD	0,20 USD

Model Contributor to ten sam Muse Spark 1.3 za ułamek ceny, bo Meta może wykorzystać dane do trenowania kolejnych modeli. Wersji Contributor modelu Muse Wonder nie ma. Muse Image kosztuje 0,01 USD za obraz, a grounding z wyszukiwaniem w sieci to dodatkowe 2,50 USD za 1000 wyszukiwań. Nasz kalkulator przeliczy liczbę tokenów na miesięczny rachunek, a tekst Contributor czy Standard omawia ten wybór od strony prywatności.

Limity zapytań

Limity dotyczą całego zespołu, a nie pojedynczego klucza, więc tworzenie kolejnych kluczy nie zwiększy przepustowości:

Model	Zapytania na minutę	Tokeny na minutę
`muse-wonder-1.0`	3000	4 000 000
`muse-spark-1.3`	3000	4 000 000
`muse-spark-1.3-contributor`	150	3 000 000

Na 150 zapytań na minutę w modelu Contributor trzeba uważać, jeśli puszczasz na nim wielu agentów równolegle.

Bezpośrednie wywołania Model API

API obsługuje formaty, z których korzystają już inne narzędzia. Dla klientów w stylu OpenAI adres bazowy to https://api.meta.ai/v1, dla klientów w stylu Anthropic — https://api.meta.ai, bez /v1. Pierwsze zapytanie:

curl https://api.meta.ai/v1/chat/completions \
  -H "Authorization: Bearer $MODEL_API_KEY" \
  -H "Content-Type: application/json" \
  -d '{"model": "muse-spark-1.3", "messages": [{"role": "user", "content": "Hello"}]}'

Ten sam klucz zadziała w OpenCode, Codex i Claude Code z konfiguracjami opisanymi w naszej dokumentacji. Jeśli wywołania zaczną się sypać, https://api.meta.ai/v1/status pokaże stan API i dostępność każdego modelu — bez podawania klucza.

Jak chronić klucz

Trzymaj go w magazynie sekretów CI albo w menedżerze haseł, nigdy w repozytorium ani w AGENTS.md.
Używaj osobnego klucza w każdym miejscu, żeby móc unieważnić wyciekły klucz z CI bez psucia sobie laptopa.
Przekazuj go jako zmienną środowiskową tylko dla polecenia, które go potrzebuje — jak w przykładzie z muse exec powyżej — zamiast eksportować go we współdzielonym profilu powłoki.
Jeśli klucz wycieknie, usuń go w panelu i utwórz nowy — ktoś może nabić nim rachunek na twoim koncie.