Een autonome GitHub-bot die weet wanneer hij níet moet ingrijpen
Het GitHub-agent-recept uit het cookbook koppelt triage, PR-review en bugfix-automatisering aan GitHub Actions, op OpenCode en Muse Spark. De meest herbruikbare lessen zitten in de vangrails.
Wat de bot doet
Het recept bouwt een autonome GitHub Actions-bot met vier taken: issue-triage, review van pull requests, detectie van AI-slop en bugfix-PR’s — draaiend op OpenCode met Muse Spark als model, via de drop-in-compatibiliteit van de Model API met bestaande agent-CLI’s. Alles draait binnen de Actions van je eigen repository, niet op andermans infrastructuur.
Terughoudendheid als ontwerpeis
Wat dit recept onderscheidt van een naïef “hang een LLM aan webhooks”-project, is hoeveel ervan draait om niet handelen. De review-agent heeft een expliciete “NOT slop”-lijst: criteria voor wijzigingen die hij juist niet mag aanmerken, zodat hij geen vals alarm slaat bij legitieme patronen. Triage sluit nooit issues; dat blijft een menselijke beslissing. De bugfix-agent opent geen PR als hij de bug niet eerst kan reproduceren. Meta is er niet subtiel over: te vaak afgaan wordt behandeld als een failure mode, niet als een schoonheidsfoutje.
Er zit ook citatiediscipline in: de Q&A-functie mag alleen antwoorden op basis van bestanden in de repository, moet elke bewering voorzien van een verwijzing naar bestand en sectie, en moet weigeren te verzinnen als het antwoord niet in de repo staat. Voor een bot die in publieke threads met de stem van jouw project spreekt, is “onderbouwd of stil” de enige verdedigbare koers.
AGENTS.md: één bestand voor de hele vloot
Elke agent in het recept laadt automatisch een gedeeld AGENTS.md met context over de repository — zodat agents niet hoeven te gokken naar conventies — plus de beveiligingsregels die ze allemaal erven. Meta noemt het het belangrijkste bestand om aan je eigen project aan te passen: de meegeleverde versie is een uitgewerkt voorbeeld voor een Python/pytest/uv-stack, bedoeld om voor jouw stack te herschrijven, met de SECURITY-sectie woordelijk intact.
Gefaseerd uitrollen: schrijfrechten verdien je
Het uitrol-advies is een vertrouwensladder in vier fasen. Fase één: PR-review en triage, read-only — valideer de kwaliteit op echt verkeer met nul schade-radius. Fase twee: expliciete /oc-commando’s, zodat maintainers agentwerk bewust aanroepen. Fase drie: automatische bugfixes, afgeschermd achter labels. Fase vier: verharding — branch protection, CODEOWNERS, CI-gates. Schrijftoegang verdien je met een trackrecord; je krijgt haar nooit op dag één. Het is dezelfde filosofie als het auditverhaal van Muse Code zelf: autonomie groeit niet sneller dan verificatie meegroeit.
Hoe Meta het valideerde
Een detail dat je zo kunt overnemen: het recept is gevalideerd door de echte agents headless los te laten op gescripte issue- en PR-scenario’s — de prompt van de Action werd nagebouwd met een nep-gh op het PATH, zodat niets een live repository raakte — en vervolgens te lezen wat ze produceerden. Test je bot zoals je elke onvertrouwde automatisering test: in een glazen pot, vóór hij productie ziet. Het uitvoerbare recept vind je in het cookbook onder use cases.